รู้หรือไม่ว่า
สถิติการตายของคนไทยอยู่ที่ประมาณปีละเกือบ 4 แสนคน
โดยเฉลี่ยคือตายกันวันละกว่า 1,000 คน โดยในพิธีศพย่อมต้องมีดอกไม้สำหรับประดับโลงศพ
และที่ขาดไม่ได้เลยคือพวงหรีดดอกไม้สดต่างๆ คิดกันเล่นๆ
ว่าถ้าในประเทศไทยต้องมีงานศพกันประมาณวันละ 500 งาน
แต่ละงานเอาแค่ว่าใช้พวงหรีดอย่างต่ำ
2 พวง ฉะนั้น 1 วันเท่ากับใช้พวงหรีด 1,000
พวง 1 เดือน ใช้พวงหรีด 30,000 พวง ครึ่งปีผ่านไป หมดพวงหรีดไปแล้ว 180,000 พวง 1
ปีผ่านไป ซากพวงหรีดที่ต้องกลายร่างเป็นขยะเพิ่มปริมาณขึ้นไปเป็น
360,000 พวง ลองนึกดูว่า หากเอาพวงหรีดเกือบ 400,000
พวงนี้วางเรียงซ้อนๆ กันขึ้นไป มันจะเกิดซากขยะสูงท่วมหัวเราสักแค่ไหน
แต่แล้วพวงหรีดที่ไม่เคยถูกเหลียวแลเหล่านี้
ก็กลับมามีชีวิตชีวาขึ้นได้ใหม่
ด้วยการกลายร่างเป็นกระดาษที่มีลักษณะคล้ายกระดาษสา
แต่สามารถนำมาประยุกต์เป็นงานฝีมือได้หลากหลายชนิด ที่เด็ดไปกว่านั้นก็คือ
หากมันต้องกลับมาเป็นพวงหรีดอีกครั้ง
มันสามารถเพิ่มมูลค่าให้ตัวเองได้สูงกว่าเมื่อครั้งเป็นพวงหรีดดอกไม้สด
อาจารย์วนิดา
กำพลรัตน์ อาจารย์สอนกลุ่มสาระการเรียนรู้การงานอาชีพและเทคโนโลยี โรงเรียนวัดธาตุทอง
เจ้าของผลงานเล่าให้ฟังว่า ด้วยความที่วัดธาตุทองมีศาลาสวดอภิธรรมมากถึง 82 ศาลา
ซึ่งไม่เคยมีวันไหนเลยที่วัดธาตุทองจะว่างจากการจัดงานศพ
ดังนั้นสิ่งที่ทุกคนเห็นกันจนชินตาก็คือกองขยะที่มีแต่ซากพวงหรีดที่ไม่สามารถนำไปใช้ประโยชน์อะไรต่อได้อีก
อาจารย์วนิดา จึงเกิดแนวความคิดว่าหากนำซากพวงหรีด วัดธาตุทองเหล่านั้นกลับมาทำเป็นอะไรได้ใหม่
น่าจะเกิดประโยชน์ในหลายๆด้าน ว่าแล้วอาจารย์วนิดาก็เริ่มต้นลงมือเก็บพวงหรีดเหล่านั้นมาสร้างผลงานกระดาษรักษ์สิ่งแวดล้อมออกมาได้เป็นผลสำเร็จ
“จริงๆ แล้วความคิดแรกที่อาจารย์นึกอยากจะทำก็คือ จะทำอย่างไรดีเพื่อที่จะให้นักเรียนประหยัดเงินในการฝึกฝนให้เด็กนักเรียนทำงานประดิษฐ์ได้มาก
อาจารย์ก็เลยไปนึกถึงพวกเศษดอกไม้ที่เห็นเขาทิ้งๆ กันข้างศาลา เลยลองเอามาแปรรูปให้เป็นกระดาษดู
ซึ่งปรากฏว่าเราก็สามารถทำได้ ลักษณะมันจะคล้ายๆ กับกระดาษสา สามารถทำให้เป็นแผ่นบางก็ได้
แผ่นหนาก็ได้ ดังนั้นมันจึงสามารถประยุกต์เป็นชิ้นงานได้หลายอย่าง
ซึ่งก็บรรลุตามวัตถุประสงค์ของเรา ก็คือ ให้เด็กๆ
เขาทำกระดาษแล้วก็นำมาต่อยอดเป็นงานฝีมือ เช่น ช่อดอกไม้ กล่องกระดาษทิชชู่
กรอบรูป การ์ดอวยพร พวงหรีด
ฯลฯ”
เป็นอีกหนึ่งผลงานที่น่าภาคภูมิใจและสมควรได้รับการยกย่อง
เป็นการผสมผสานระหว่างการงานอาชีพ ศิลปะการประดิษฐ์ต่างๆ กับของเหลือใช้
ของที่ใครบางคนคิดว่าไม่มีประโยชน์แล้ว นำมาสร้างสรรค์สิ่งใหม่ๆให้เกิดขึ้น
รวมทั้งยังลดโลกร้อน และยังเป็นรายได้พิเศษให้กับอีกหลายๆคนอีกด้วย
